«

»

nov 06

Hans Klok

Share

Style: "Neutral"Opstartproblemen. Na een “moeders-hebben-af-en-toe-wijn-nodig-avondje” met 2 vriendinnen, heb ik simpelweg opstartproblemen.

‘Is Nijntje wakker?!’

Als het ’s ochtends langer donker is, is zo’n slaaptrainer toch wat lastig voor Lewis. Logisch, hij heeft geen idee of het in bed liggende Dick Bruna-konijntje zijn ogen open of dicht heeft. En als je pas je bed uit mag als de oogjes open zijn…lastig. Dus roep je keihard. En nee: Nijntje is nog niet wakker. Vanuit mijn bed doe ik een poging:’ ssst, je zusjes…’ Natuurlijk heb je geen stem nadat je wijntjes hebt laten verdwijnen zoals Hans Klok mooie dames laat vedwijnen. Thank the lord voor mijn ware, mijn steun en toeverlaat. Ik begrijp uit de bas van zijn stem dat hij Lewis toespreekt, verstaan doe ik hem niet. Geeft niet, blijkbaar heeft hij succes want de kleine man is stil. Ik sluit mijn ogen weer en draai me om.
‘Mamaaaa!’ Lola. Erachteraan weer die fijne bas. Stilte…
‘Papa, ik kan niet slapen als Lola mama roept!’
ERUIT! Ik moet eruit anders komt “De Bas” niet op tijd op zijn werk. Met een dood vogeltje in mijn mond strompel ik naar de deur. Stilte… Echt waar? Voor niets m’n bed uitgekomen?! Dan maar even plassen. Op de badkamer kom ik mijn ware tegen, met een glimlach op zijn gezicht (alsof hij met een kleerhanger in zijn mond heeft geslapen) en een twinkeling in zijn ogen kijkt hij me aan: ‘Laat geworden?’ ’02:30 uur…ongeveer’. Zijn bulderlach is wat er volgt, die heb ik verdiend.
Als mijn ware naar naar beneden loopt doe ik nog een poging tot slapen.
Gehuil. Robin. Ik herhaal de eerder genoemde stappen maar dit keer naar de kamer van de tweeling. Ze is haar beertje kwijt. Natuurlijk kun je niet slapen zonder beertje! Ik zoek het altijd stinkende berendoekje wat ze helemaal kaal heeft gesabbeld op en geef het haar. De punt verdwijnt helemaal in haar mond (bah, waarom wilde ze nou niet gewoon een speen?!) en ze valt weer in slaap.
Nog maar een poging. Ik kruip weer onder de dekens en doe mijn ogen weer dicht.
‘Nijntje is wakker!!!’ De deur van Lewis’ slaapkamer vliegt open en verbazingwekkend genoeg is mijn reactievermogen nog goed genoeg om te voorkomen dat de stuiterbal bij zijn zusjes de kamer op rent. Ik neem hem mee naar mijn bed en zet de tv aan. Ik kruip dicht tegen hem aan en dommel een beetje op de klanken van Hoelahoep, heerlijk. Mijn goede geweten zorgt ervoor dat ik niet in slaap val en af en toe nog aan Lewis vraag of het leuk is. Mijn slechte geweten zegt me dat ik best gewoon weer kan gaan slapen, het jochie vermaakt zich toch prima met Hoelahoep? Hij merkt echt niet of je slaapt of wakker bent. GENOEG! Ik moet eruit want ik weet dat ik hier vanmiddag spijt van krijg. Dan krijg ik last van het “ik-ben-een-slechte-moeder-syndroom” en daar pas ik voor.
Weer herhaal ik bovengenoemde stappen, dit keer weer naar de badkamer. Ik spring onder de douche en alsof Hans Klok achter het douchegordijn stond, kom ik omgetoverd van brak tot fris en fruitig onder de douche vandaan.
Op de slaapkamer zit Lewis nog precies hetzelfde televisie te kijken. Net als ik hem een kus geef en vraag mee te gaan naar beneden, hoor ik gegiebel. Voor de laatste keer verlaat ik de masterbedroom en haal de meiden uit bed.
Als ik 3 kids vanuit vieze luiers en pyjama’s naar schone luiers, kleertjes, gekamde haartjes en frisse adem heb getoverd voel me bijna zelf Hans Klok!
Ontbijt met boterhammen, melk, thee en vitamine d. Het lijkt wel alsof er niets gebeurt is.
Wat een illusionist kan met konijnen, kan ik met katers. Ik zou Hans Klok kunnen zijn!!!

Share