«

»

jan 15

Egel, beer en olifant

Share

psz2Maandag
Om 6:45 uur gaat mijn wekker. Het VVE-programma voor Robin en Lola gaat beginnen!

Ik moet om 8:45 uur met 3 kinderen bij de peuterspeelzaal zijn. Een uitdaging als je niet gewend bent ’s ochtends ook maar iets te moeten. Ik hoor dat mijn ware onder de douche staat, dus ik kan nog even lekker snoozen. Wanneer de douche uitgaat, is het mijn beurt.
Als ik langzaam wakker word onder de warme stralen hoor ik aan de andere kant van het douchegordijn: ‘Goeiemorgen mama!’ Ik schuif het gordijn opzij. Nog duf, met zijn haartjes als Albert Einstein, maar meteen vrolijk staat Lewis me met kleine oogjes en een grote glimlach aan te kijken. Heerlijk, de dag is begonnen!
Terwijl de tweeling nog slaapt zet ik Lewis in hun kamer op de commode om hem aan te kleden. Langzaam worden dan ook de meisjes wakker zodat ik ook bij hen de pyjama’s kan verwisselen voor leuke outfitjes (die ik gelukkig gisteravond al heb klaargelegd).
Beneden zet ik de 3 aan tafel en in tegenstelling tot anders dek ik niet de hele tafel maar pak ik alleen wat we nodig hebben. Uiteraard maakt Lewis er geen geheim van dat hij het er niet mee eens is. Wanneer ik hem zijn broodje “zwart-wit” (Duo Penotti) voorzet, is hij gelukkig weer tevreden.
Het ontbijt verloopt voorspoedig en we hebben zelfs nog tijd om heel even te spelen.

psz3

Om 8:50 uur (geen idee waarom we dan toch nog 5 minuten te laat zijn) staan we in het halletje van de peuterspeelzaal. Ik hang de jasjes en tasjes aan de goeie haakjes, best even zoeken naar olifant, egel en beer.
We mogen een half uurtje blijven, even wennen voor Robin en Lola. Ze doen het prima! Heel fijn, maar het is natuurlijk even afwachten hoe het gaat als hun mama en grote broer er niet bij zijn.

Dinsdag
Vanmiddag is het ook de vaste peuterspeelzaalmiddag van Lewis, dus de dames hebben geluk. Ik breng ze erheen, herhaal het ritueel in het halletje (ik vind haakje beer, egel en olifant al wat makkelijker) en loop nog even met ze mee naar binnen. De juf legt uit dat ik even weg moet, ik niet dramatisch moet doen als ik wegga (ze verwoordde dit uiteraard anders). Gewoon leuk doen, even zwaaien en na een half uurtje mag ik ze weer ophalen.
Verbazingwekkend genoeg is alleen Lewis het er niet mee eens dat ik wegga, maar toch ga ik. Vol vertrouwen laat ik mijn kids achter bij hun lieve juffen. Zwaaiend loop ik buiten naar het hekje en m’n meisjes zwaaien lief terug, geen traan te zien!
Na een snelle boodschap bij het twee straten verder gelegen winkelcentrum haast ik me weer terug naar de kids. De juf heeft niet gebeld (ik weet het zeker, want ik heb voor de zekerheid de telefoon steeds in mijn hand gehouden) dus het is vast goed gegaan.

psz1Spelend in de poppenhoek zien ze niet eens dat ik binnenkom. De juf vertelt dat Lola even moest huilen in de kring, maar dat het verder echt prima ging. Ik ben zo trots op mijn meisjes! We laten Lewis achter en gaan (women only) naar huis. Om tijd te besparen leg ik ze met kleertjes en al bed. Ze zijn al vertrokken voor ik de kamer uit ben. Nog geen uur later ben ik gedwongen ze weer wakker te maken: ‘tijd om jullie broer op te halen’.

Woensdag
Mijn ware is vandaag vrij, dus herhalen we het ochtendritueel van maandag dit keer gezellig met z’n vijfjes. Samen brengen we dames naar de peuterspeelzaal. Dit keer vind ik haakje beer en olifant in 1 keer! Egel hoeft niet want Lewis mag weer mee terug. Voor het eerst “moeten” Robin en Lola echt saampjes blijven. We lopen weer even mee naar binnen, kleien wat met de meiden en gaan vervolgens weer naar buiten. We geven een kusje, lachen, zwaaien en we hopen dat het weer goed gaat. Over 2 uur mogen ze weer opgehaald worden.
Anderhalf uur later gaat de telefoon: Lola huilt. Om te voorkomen dat ze overstuur raakt, raadt de juf aan haar (en Robin dan ook maar) meteen op te halen. Zo gezegd, zo gedaan. Robin had best nog wel even willen blijven, ons Munchkin vindt het geweldig! Nog trotser dan gister nemen we dames weer mee naar huis.

Donderdag
We lunchen op tijd want de tweeling wordt om 13:00 uur weer verwacht. De juf heeft gezegd dat we maar even moeten kijken of ze de energie nog hebben weer te komen. Waarschijnlijk had ze al zien aankomen dat het wat veel zou worden voor de meisjes. En inderdaad. De lieve kleine dames zijn vanochtend niet te genieten. Ze huilen, vallen, huilen, willen niks, huilen, maken ruzie, huilen, schreeuwen en huilen nog meer.
Als ze tussen de middag bovenop hun boterham in slaap vallen besluit ik ze naar bed te brengen en hun weekend een dagje eerder in te lassen. Vandaag maar even geen peuterspeelzaal. Maandag weer een nieuwe week. Over 4 dagen moet het ons ook vast nog wel lukken haakje egel, beer en olifant te vinden.

Hoe ging het met jou kind(eren), de eerste keer bij de psz of andere opvang?

 

Share

2 reacties

  1. Sonja

    Mijn grootste uitdaging; voor negen uur de deur uit zijn met de twins! Gelukkig ben ik nog even thuis;kan me niet voorstellen hoe het is als ik straks werk

    1. Cyn

      Moet je als je werkt nog eerder (met kids) de deur uit? Blijft een onderneming, zeker ‘s morgens vroeg. Maar ach, alles went…zeggen ze…. 😉

Reacties zijn uitgeschakeld.