«

»

jun 09

Buurvrouwen & Boodschappen

Share

boodschappen1Dinsdagochtend. Vaste prik. De wekelijkse boodschappen. Ik neem heel bewust mijn 3 bengeltjes mee.

Ik zou het ook makkelijk op maandagochtend kunnen doen als ze op de peuterspeelzaal zitten, maar dan besteed ik mijn tijd liever anders. Maandagochtend is mijn ochtend. Dan ga ik een rondje hardlopen, keuvel ik in huis zonder achtervolgt te worden, lig ik op de bank en kijk ik een serie, luister ik muziek die ik dan ook daadwerkelijk kan horen…. Maandagochtend staat voor ME-time, 2,5 uur lang!

Op woensdagochtend gaan alleen de meiden naar de peuterspeelzaal. Zoals de maandagochtend voor me-time staat, staat de woensdagochtend voor Lewis-time. 1 ochtend in de week heeft hij mama voor zichzelf en mag hij doen wat hij wilt. We knutselen, kijken samen een filmpje, spelen buiten, maken puzzels en de mooiste duplo-gebouwen. Hoe dan ook: ook op woensdagochtend zijn boodschappen doen een no go.

Op vrijdag heb ik vaak de buurmeisjes over de vloer en op zaterdag kan ik leukere dingen bedenken dan naar een stampvolle supermarkt te gaan. ’s Middags doet de tweeling nog een middagdutje en ’s avonds werk ik of doe ik andere leuke dingen (bankhangen, borrelen, visite, je kent het wel).

Blijven dus de dinsdag-, en de donderdagochtend over. Dat was ooit ienemienemutte en dinsdag heeft gewonnen.

Ik loop dus vanmorgen de Lidl binnen met mijn kar al bijna vol (de tweeling blijft maar groeien!). Lewis heeft een mandje op wieltjes waar we alles indoen wat kapot kan. Lola heeft ooit een pot zongedroogde tomaten kapot gegooid in een supermarkt, sindsdien heb ik een andere boodschappentactiek.

Ik heb nog maar 2 dingen in Lewis’ mandje als ik een buurvrouw tegenkom. Ze vertelt me hoe graag ze mijn blogs leest (wat me eraan herinnert dat ik mijn laptop weer eens zou moeten benutten) en dat zij liever ’s avonds de wekelijkse boodschappen doet, zonder kinderen. Als ik net verteld heb dat ik bewust de kids meeneem, zij het heel leuk vinden, we het doen zonder haast en dat het altijd goed gaat……schrikken we van een klap op de vloer! Robin is uit de kar gevallen. Het viel gelukkig mee, de schrik was erger dan de pijn. Toch duurde het even voor mijn Munchkin weer uit haar huilbui was.

Nadat we Lewis’ mandje hebben aangevuld met fruit en groente komen we buurvrouw nummer 2 tegen. Met mijn ogen gericht op Robin (Lola zit de hele tijd braaf, dus daar maak ik me minder zorgen om) hebben we het even kort over het pasgeboren jongetje in de straat en gaan dan weer verder. Wat zei ik? Lola? Braaf? Ik dacht toch echt dat feta in de winkelwagen weinig kwaad kon. Lola heeft het voor elkaar gekregen een heel klein hoekje van de verpakking af te bijten en zit heerlijk op de het sap van de feta op te sabbelen….Ik pak een nieuwe en leg beide kaasjes in Lewis’ mandje.

Buurvrouw nummer 3. Met, jawel, het vriendinnetje van Lewis! We hebben het over koetjes en kalfjes, mijn hand rust op de schouder van Robin zodat ze niet kan gaan staan en mijn ogen zijn gericht op Lola.

Dan hoor ik dat Lewis en zijn vriendinnetje iets te veel schik hebben. Hij heeft zijn mandje ergens gedumpt en samen rennen ze rondjes om een oude vrouw met een rollator. Ik laat mijn boodschappen en Robin en Lola even achter bij de buurvrouw en vang de lovebirds. Ze nemen afscheid van elkaar en elk gaan we naar een kassa. Als het duo elkaar aan de andere kant van de kassa’s weer tegenkomt, knuffelen ze elkaar alsof ze elkaar weken hebben hebben moeten missen. Het “oeh en ahhh gehalte” is zo hoog dat de tweeling dit keer even geen aandacht krijgt van de kassière of klanten.

Buiten wordt er nog even gevochten over wie er achterop mag zitten en wie in de bak van de bakfiets. Gelukkig mag ik van mezelf zelf die knoop doorhakken en niet veel later vertrek ik met 3 zingende kiddies richting huis.

Volgende week weer en echt waar…ik doe het graag!

Share