«

»

mei 16

De Dokter

Share

dokterDe dokter is een lief, klein, ondeugend meisje. Klinkt gek toch? Maar het is waar. Tenminste, daar is ze zelf heilig van overtuigd.
Ik snap dat.

Ze werd na 28 weken zwangerschap geboren. Heeft in 3,5 maand tijd in 4 verschillende ziekenhuizen gelegen en ontelbaar veel dokters (lees: verpleegsters, neonatologen, kinderartsen, chirurgen etc.) gezien. Eenmaal thuis moest ze geregeld op controle bij diverse specialisten; fysiotherapeut, kinderarts, logopedist…Toen ze leerde kruipen raakten we de tel van haar botsingen al kwijt en toen ze leerde lopen kreeg ze een abonnement op de EHBO. Drie keer is zij al van de trap gevallen. Ik schaamde de tweede keer al kapot bij de eerste hulp (‘wat zullen ze wel niet van ons denken’), kun je nagaan hoe ik me de derde keer voelde. Natuurlijk hebben wij wel traphekjes, maar met 3 kleine kinderen gebeurt het wel eens dat er toch een ukje langs je op klautert terwijl jij met je handen vol in de opening van dat hekje staat. In ons geval gebeurde dat bij de dokter wat vaker dan “wel eens”. Ze heeft achteraf nooit spijt van haar acties of ervan geleerd. Sterker nog, apetrots zegt ze dan tegen haar tweelingzus:”ik ben van de trap gevallen, jij lekker niet!”

Ze is ook een keer van de bank af gevallen, bovenop de tafel. Gat in haar hoofd. Weer naar het ziekenhuis. Weer trots op haar val en de mooie pleister die haar broer en zus niet hadden. Sinds deze val noemt zij het ziekenhuis niet geheel onterecht “mijn ziekenhuis”.
Af en toe moet ze nog voor controle naar het ziekenhuis waar ze geboren is, samen met haar zus. Daar hebben we aangegeven dat we eraan twijfelden of ze motorisch wel helemaal in orde is. Motorisch blijkt ze prima in orde te zijn. Ze is “gewoon” ietwat onbenullig. De dokter; onze eigen kleine lieve LEO (lomp en onbenullig).

Ik heb geen idee hoe vaak ze is gestruikeld over haar eigen voetjes, hoe vaak ze (met “antislip”Crocs aan) is uitgegleden in de douche, hoe vaak ze met blote voetjes op de lego van haar broer heeft gestaan, hoeveel bekers drinken ze heeft laten vallen, hoe vaak haar rozijntjes of kraaltjes zich verspreidden over de hele vloer, hoe vaak ze haar hoofd heeft gestoten tegen de deurpost (tekort door de bocht), hoe vaak ze van haar skippybal, step of fietsje is gevallen…. De ongelukjes van de dokter zijn ontelbaar.
Ze is een hele bijzonder dokter, een dappere dokter zonder angst.

Regelmatig zet ze een grote gele bril op en is dan gelijk in haar rol. Ze is er echt van overtuigd en zegt ons dan ook in alle ernst:”Ik ben de dokter.” Laatst vroeg ik haar waarom ze eigenlijk de dokter is. Door haar doktersbril keek ze met haar Bambi-ogen aan:
“Omdat er niet genoeg dokters zijn, mama.”
Ik snap dat.

Voor Robin (aka: De Dokter)

Share

1 reactie

  1. Kim

    Ik hou nooit zo van dokters, maar sinds ik deze dokter ken ben ik fan vanaf het eerste moment!

Reacties zijn uitgeschakeld.