Terug van weggeweest

Share

Long time no see

Het is een hele tijd geleden dat ik voor het laatst een blog deelde. Twee jaar en drie maanden om precies te zijn.
Hoe het nu met mij gaat? Eigenlijk best heel goed.

Er is de afgelopen twee jaar veel veranderd. Ik veranderde van baan, maar bleef in de horeca. Ik ging werken in een heel fijn restaurant in het centrum van Ede. Helemaal op mijn plekje was ik daar; leuke gasten, mooie gerechten, lekkere wijntjes, goeie feestjes, een fijne werkgever en hele lieve (ietwat prettig gestoorde) collega’s. Al ruim 2 jaar is mijn cu prima onder controle, als ik maar van mijn guilty pleasures (magnums en softijs) afblijf en netjes op tijd mijn medicatie neem natuurlijk.
Ons trio zit inmiddels in groep 2 en 4, zit elkaar non-stop in de haren maar kunnen absoluut niet zonder elkaar. We taxiën ze heen en weer tussen school, dansen, wedstrijdzwemmen, karate, turnen en speelafspraakjes. Robin heeft een tijdje flink in de knoop gezeten met haar eigen kleine ikje. We kregen de nodige professionele hulp (hierover later meer) en hoewel ze nog steeds een bijzonder meisje is met de nodige gebruiksaanwijzing is de knoop is er gelukkig uit.
Mijn ware en ik zijn getrouwd! Juli 2018, hartje zomer, aan het water, het ja-woord werd gegeven, bruidskindjes waren voorbeeldig en mooi, dansjes werden gedaan, rosé vloeide rijkelijk en liefde werd gedeeld; beste bruiloft ever!

Het roer om

Alles was fijn…totdat het restaurant waar ik werk werd overgenomen door een grote organisatie. Een paar maanden later sloot het voor een grote verbouwing met het idee erna te openen onder een andere naam en met een ander concept. Hiermee gingen (en gaan nog steeds) onzekerheid en onduidelijkheid gepaard. Het zette mij aan het denken en ik besloot  de boel eens goed op een rijtje te gaan zetten. Na lang wikken, wegen, dubben, praten  kwam daar het volgende uit: ik ga voor een carrière switch!

HU

Mijn ware staat volledig achter mijn keuze (en hierdoor in de toekomst ook veel vaker achter aanrecht en stofzuiger), zeker niet onbelangrijk en hartstikke fijn natuurlijk. We vertelden onze kids in Jip-en-Janneke-taal van het plan, ik schreef me in aan de Hogeschool Utrecht voor de deeltijdopleiding Communicatie, slaagde voor het 21+ toelatingsonderzoek (wat je moet halen om een hbo-opleiding te mogen doen zonder vooropleiding) en besloot: ik ga hiervoor! Ik hoop mijn horecabaan binnenkort te kunnen verruilen voor een baan die aansluit bij de opleiding. Een opleiding waar ik vier jaar lang voor zal moeten blokken. Mijn sociale leven gaat straks op een laag pitje, kinderen moeten naar de bso en we zullen hier en daar aardig wat dubbeltjes om moeten draaien. Dat wordt het allemaal waard. Over vier jaar hoop ik eindelijk een diploma in mijn zak te kunnen steken en klaar te zijn voor een echte “grote mensen baan”.

Het is nooit te laat om te worden wat je had kunnen zijn.

 

Share