Ljubljana

Share

Vorig jaar overgeslagen en dit jaar een absolute must see. Dat is vooral omdat we vorig jaar Slovenië per ongeluk ontdekten toen we het als tussenstop naar Kroatië gebruikten. Het bleek zo mooi dat we er een hele vakantie aan wilden spenderen. De hoofdstad is dan natuurlijk een must see.

Camperplek

We vinden een camperplekje in Ljubljana zelf. Vrbinc* ligt vlakbij het centrum. Bij de meeste camperplekken is “kampeergedrag niet gedoogd” maar hier is dat geen probleem. We klappen ons picknicktafeltje uit achter de camper en spannen een waslijntje tussen de boompjes. De uitbater adviseert ons om niet met openbaar vervoer, maar met een taxi naar de stad te gaan; goedkoper en minder gecompliceerd. Ik kan je zeggen: gouden tip! 

De taxirit

Na een telefoontje is de taxi er binnen tien minuten. Ik had al aangegeven dat we met ‘two adults and three kids’ zijn maar we moeten toch wat stapelen. Achterin kruipt Robin bij mij op schoot. In het midden blijkt er voor Lola geen gordel, dus mijn linker arm ligt constant op haar schoot. Voor alle zekerheid. ‘Castle or city? Both €8,00’ We twijfelen want we willen naar beide. De chauffeur besluit voor ons. En gelukkig maar. Hij brengt ons naar het kasteel omdat dat heel hoog ligt. Zo hoeven we alleen nog maar beneden. Eerst rijdt hij ons naar de stad om ons te laten zien waar we wel en en niet moeten zijn. De markt, drakenbrug en het, volgens hem, beste restaurantje van Ljubjana. Na de rit naar boven rekenen we, ondanks de detour, €8,00 af. Maar we tippen flink want wij hebben veel tips gehad en de kinderen al net zoveel snoepjes. 

Het kasteel

Op advies van de taxichauffeur betalen we geen entree bij het kasteel. Dat hoeft niet volgens hem. En dat blijkt ook te kloppen want ook zonder kaartje kom je binnen. Je hebt alleen wel je ticket nodig om bij sommige met poortjes afgesloten stukjes te kunnen komen. Maar al vlot komen we erachter dat als je via de ene deur het toilet ingaat, en via de andere deur eruit, je aan de andere kant van de poortjes staat. Het enige dat we missen omdat we geen entree hebben betaald is het museum. Maar er is genoeg te zien. We bewonderen het kasteel, haar kunstwerken, drakenbeelden, schilderijen en ridders. We merken dat ons trio redelijk snel verveeld is. Op hun derde ‘gaan we nu naar buiten?’ besluiten we de weg naar beneden te nemen. Tegen betaling kunnen we met een kabellift naar beneden, maar (zo lijkt het van een afstandje) dan moet je er wel tegen kunnen als sardientjes in een blikje gepropt te worden. Wij kiezen voor de benenwagen. Het is best een eind. Onderweg komen ons hijgende en puffende mensen tegemoet. Man wat ben ik blij dat we boven zijn afgezet! 

De draak staat symbool voor de stad. Volgens een legende woonde er ooit een draak in het kasteel van Ljubljana.
De wijnkelder van het kasteel 🍷

Sightseeing 

We bezoeken de markt (waar onze kinderen snoep krijgen van marktkooplieden), wandelen langs de rivier de Ljubljanica, de bekende Drakenbrug, de Slagersbrug met al haar slotjes, en pakken hier en daar op een terrasje een ijsje, frisje of wijntje. Wat ons vooral opvalt is de rust. Geen auto’s, brommers, schreeuwende mensen, straatorgels of andere vormen van lawaai. Beide zijn we nooit eerder in een hoofdstad geweest waar je alleen het geroezemoes van kletsende mensen om je heen hoort. 

Liefde tussen de slotjes aan de Slagersbrug ♥

Metelkova

Hoogtepunt voor mij is absoluut het kunstcentrum. Via de stad wandelen we langs een pleintje met met musea om vervolgens op een filmset te komen. Althans, zo lijkt het. Maar het is hartstikke echt. Een klein wijkje waar creatieve mensen leven tussen de kunst. Elke muur is voorzien van de prachtigste en meest bizarre graffiti. Hangmatten, vuurtonnen, overal gepimtpte vuilnisbakken, hekjes gemaakt van oude fietsen, een vage kroeg met een puntig Efteling-achtig dak, van oud ijzer gemaakte klimrekken voor volwassenen; ik kijk mijn ogen uit. Het meest bizarre was een huis met daaraan Smeagle-achtige figuren. Onze kinderen vinden het wat eng maar tegelijk ook reuze interessant. Mijn ware en ik zijn vooral heel erg onder de indruk. 

Hotel Park

We wandelen terug naar het centrum en pakken onderweg nog maar eens een terrasje. Naast een speeltuin ploffen we neer bij Hotel Park. Wij aan een wijntje, de kids in de zandbak en op de klimhuisjes. Zij blij, wij blij. 

Diner time

Op advies van de taxichauffeur eten we een hapje bij Vodnikov Hram. Wederom een goede tip. Het eten is lekker en betaalbaar, de bediening is voortreffelijk. We hebben een ‘vaste ober’. Naar ons is hij vriendelijk, gezellig maar niet overdreven. De kinderen worden in de watten gelegd. Als je dat doet pak je mij ook in. Hij maakt grapjes met ze, denkt mee met onze wispelturige Lola die geen kindermenu wil en dus met ons mee mag eten van de ‘typisch Sloveense plank’ en ze krijgen één dessert wat ze met z’n drietjes mogen delen. 

Sloveens maaltje.

Toetje voor drie!💙💞

Als we aan onze heerlijke cappuccino’s zitten blijkt onze taxichauffeur aan een tafel achter ons te zitten. Hij wenkt Lewis mee en weer krijgt hij handjes vol snoep mee. 

Niet veel later zitten we weer bij hem in de auto. Weer rekenen we €8,00 af en weer tippen we flink. De rugzakjes van ons trio puilen uit omdat ze wéér snoepjes hebben gehad. Onze kinderen lopen weg met de beste man! 

Laatste lolly’s

Als we de volgende dag de camperplek afrijden, op naar onze volgende bestemming, kruizen we nog net voor het hek “onze taxi”. Kinderen door dolle! Chauffeur ook. Hij reikt nog even wat lolly’s aan en de snoepvoorraad is voor zeker een paar dagen aangevuld door dit stedentripje. 

Zo mooi

Wat een prachtige stad, waar vast nog veel meer te zien is. En wat hebben we ook genoten van de mensen; de uitbater van de camperplek, de ober, de marktkooplieden, de taxichauffeur. Iedereen is er zó vriendelijk. Ljubljana, wat ben je mooi. 

*Verwacht er zeker geen camping, maar voor €25,- kun je er (met het hele gezin) overnachten, plassen, douchen, afwassen, internetten en zelfs badmintonnen. Een luxe camperplek, ideaal om de stad te bezichtigen. 

Share