De Coronacrisis (ik mag niet klagen, maar doe het toch)

Ik kan niet anders zeggen dan dat ik het pittig vind. Thuiswerken, het huishouden, juf én politieagent spelen, alle info van school, bso, ziekenhuis en sportscholen bijhouden, mailtjes beantwoorden, de nodige telefoontjes plegen, én zorgen dat de kids zich niet gaan vervelen en bij elkaar uit de haren blijven. Maar goed dat ik de deur niet uit mag, want als de kids op bed liggen kan ik uitgeput al bingewatchend ons wasgoed vouwen..met een zak chips en een glas wijn. 

Toen de scholen nog open waren

Lewis was al thuis toen de scholen nog open waren. Hij was flink verkouden en mocht, begrijpelijk, dus niet naar school. Het was op dezelfde dag dat mijn ware vijftig werd, ruim veertig mensen een disco outfit klaar hadden liggen en wij noodgedwongen het feestje annuleerden. Waar iedereen hamstert hebben wij hierdoor voor een half jaar chips, fris, bier én wc-papier in huis. En gezien mijn colitis ulcerosa is dat laatste maar goed ook. 

Wanneer bel je de huisarts?

Robin en ik volgden zaterdag. Robin werd verkouden en ik kreeg hoofdpijn en werd snel moe. Moest ik de huisarts al bellen? Zij is immers licht astmatisch en ik chronisch ziek. Ook Lewis begon te klagen over hoofdpijn en vermoeidheid. Lola huppelde nog vrolijk en gezond rond, maar niet voor lang. Ook zij moest eraan geloven. Zondags kreeg ze koorts. Als een sneu, gloeiend, hoopje lag ze op de bank. Moest ik nu dan de huisarts bellen? Onder normale omstandigheden zou ik me geen zorgen maken. Dan zou ik haar extra vertroetelen en mocht ze bij mij in bed slapen. Ik besloot, toen de thermometer de 38.9 aantikte, de volgende dag de huisarts te bellen. 

Wel of geen coronatest?

De assistente van onze huisarts verwees me door naar de GGD. We bleken een twijfelgeval dus er moest met een arts overlegd worden. De vriendelijke dame ~knap hoor, in alle drukte en hektiek~ belde me zoals afgesproken ‘s middags terug: Lola is (normaal gesproken) gezond en Robin en ik waren op dat moment niet ziek genoeg om ons te laten testen op het Coronavirus. Aangezien ik chronisch ziek ben, weerstandverlagende medicatie gebruik en dus in de risicogroep val, moest ik wel gaan temperaturen en bij verhoging aan de bel trekken. 

Het vervolg

Lola is weer beter. Bij Lewis en vooral Robin zijn de (papieren!) zakdoeken nog steeds niet aan te slepen. Robin is benauwd en gebruikt haar pufje vaker dan anders. Ik heb gelukkig geen verhoging, ook niet gehad. Wel heb ik nog steeds hoofdpijnklachten en ben ik veel moe.Tóch moet ik alles draaiende houden. Elke ochtend sta ik extra vroeg op zodat ik al kan werken als de kids nog slapen. Dat scheelt me later op de ochtend een half uur tot een uur. Terwijl ik aan het werk ben doe ik er alles aan de kinderen tevreden te houden. Dinsdag deed ik dat deels nog met Frozen 2 (waarvoor dank Disney plus) maar ik wil natuurlijk niet dat het trio elke ochtend alleen maar tv zit te kijken. De ochtenden gaan dus alle kanten op, en zeker niet alleen de goeie. Er wordt gespeeld, geklikt, gelezen, geknoeid, tv gekeken, gekibbeld, gedanst, gehuild, geknutseld, gejokt en geknuffeld. Ondanks alle afleiding lukt het me tóch de ochtenden te werken. De middagen vliegen voorbij. Een powernapje (echt, ik heb het nodig), huiswerk met de meiden, lezen met alledrie, spelen in de tuin of een stukje wandelen, eten koken, eten…en dan is het avond. 

Flatten the curve

Morgen is mijn vrije dag. De ochtend is voor huishouden en huiswerk, want dat is voor ons trio sinds vandaag compleet (met dank aan de hardwerkende docenten). De middag is voor buitenlucht! Eruit! Het bos in, een Klompenpad op. Op gepaste afstand frisse neuzen halen. Zaterdag en zondag is mijn ware thuis en hoop ik bij te kunnen tanken. Want wie weet wat volgende week ons brengt…. Bizarre tijden, bizarre situatie. Het is natuurlijk even niet anders. En gezien onze gezondheid wíl ik nu ook even niet anders. Ik wil niet dat wij risico’s lopen of dat wij voor anderen een risico zijn. Flatten the curve. Het is helpen en behelpen. Extra dingen doen en dingen laten. Doorbikkelen om er straks hopelijk allemaal weer gezond uit te komen. 


Geef een reactie

Your email address will not be published.